…και εγένετο Φως!

Η αρχή των πάντων, και ειδικά της φωτο – γραφίας…

Η ανάγκη της ανθρώπινης ύπαρξης για καταγραφή, αποτύπωση και ανάκληση των σημαντικότερων στιγμών της, είναι η τροφή της φωτογραφικής υπόστασης. Καλούμαστε λοιπόν, οι «αυτό-αποκαλούμενοι» φωτογράφοι να κάνουμε αυτό ακριβώς. Να καταγράψουμε ένα παιδικό χαμόγελο. Να αποτυπώσουμε τη λάμψη μιας νύφης. Να συλλάβουμε το άγγιγμα, το φιλί, τη ματιά, τη στιγμή, το συναίσθημα…

Για να γίνει αυτό πρέπει να έχουμε ζήσει όλα τα παραπάνω. Πρέπει να έχουμε άποψη στις στιγμές που καλούμαστε να καταγράψουμε. Πρέπει να ξέρουμε τι βλέπουμε. Να το κατανοούμε, να το αφουγκραζόμαστε και μετά να το αποτυπώνουμε και να του δίνουμε ζωή μέσω αμέτρητων τεχνικών, σταθμισμένων αλλά και αστάθμητων, παραγόντων. Άρα λοιπόν ο φωτογράφος καλείται να δώσει την ίδια ή και περισσότερη ποσότητα «ζωής» σε μια φωτογραφία, απ’ ότι η ίδια η ανάμνηση. Δύσκολο το στοίχημα… Αν είστε από τους ανθρώπους που λένε: «Εντάξει μωρέ… βγάλε εκεί δυο φωτογραφίες με τους γονείς, τα πεθερικά κ.λ.π.», θα σας παρακαλούσα να μη διαβάσετε παρακάτω. H παρούσα ιστοσελίδα δεν ανταποκρίνεται στην ιδεολογική σας αισθητική.

 

Τώρα που διώξαμε όλους αυτούς που δεν επιτρέπουν στην τέχνη της φωτογραφίας να ανοίξει τα φτερά της (φωτογράφοι και φωτογραφούμενοι), ας μπούμε στο «ψητό». Η παρούσα ιστοσελίδα στήθηκε με το εξής σκεπτικό:

Να αναρτηθεί η ως τώρα δουλειά μου

Να είναι ορατή και προσβάσιμη στους συνεργάτες μου (χωρίς αυτούς δε βγαίνουν φωτογραφίες. Ο όρος «πελάτης» είναι άτοπος.)

Αγαπητές και αγαπητοί μου, ας πιούμε ένα καφεδάκι. Να μου πείτε και να μου δείξετε τι σας αρέσει. Να μοιραστείτε την όποια φαντασίωση/όνειρό σας. Όλα μπορούν να καταγραφούν (σχεδόν). Όλοι είμαστε μοντέλα και πρωταγωνιστές της ίδιας μας της ζωής. Όλοι αξίζουμε την όμορφη, «επαγγελματική» φωτογραφία, αντί αυτής με τη μηχανή μιας χρήσεως που πήραμε στις διακοπές μας. Οι στιγμές που μπορούμε να συνεργαστούμε είναι αναρίθμητες πέραν των γνωστών και «τετριμμένων». Βοηθείστε με να σας δώσω αυτό που θέλετε και αξίζετε.

Όσο για μένα, δε θα αναφερθώ ούτε σε έτη σπουδών, ούτε σε αριθμό σεμιναρίων, ούτε σε έτη πείρας στο χώρο. Ούτως ή άλλως όλοι κρινόμαστε «δια του αποτελέσματος» και τα μοναδικά εχέγγυα που έχω είναι η δουλειά μου. Tο μοναδικό που θα σας πω είναι ότι η φωτογραφία είναι επίσης μια «ευγενής» τέχνη (noble photography) που με μαγεύει όσο και η κιθάρα μου, είτε σε συναυλίες (γάμοι, βαφτίσια, εκδηλώσεις), είτε μπροστά στο τζάκι μου (studio, πορτραίτα, προσωπικές στιγμές).

Σας ευχαριστώ που ανεχτήκατε την παρουσία μου στο διαδίκτυο. Σας εύχομαι υγεία σωματική και πνευματική. Τα υπόλοιπα από κοντά….

Παντοτινά δικός σας
Noble Vassilis

 

/